حضور واقعی و موثر در جلسات کوچینگ
حضور، در جلسات کوچینگ از اهمیت بالایی برخوردار است، حضور یعنی تمرکز کافی و توجه کامل در جلسه کوچینگ به نحوی که کنجکاوی، هیجانات، تجربیات و اعتماد به نفس مراجع را ترغیب و تشویق کند.
کوچ کاملا آگاهانه در کنار مراجع است، حضور دارد و کوچینگ را با سبکی باز، انعطافپذیر، متعادل، با اعتماد به نفس و هوشمندانه اجرا میکند.
طبق اصول ICF حضور واقعی و موثر در جلسات کوچینگ شامل بندهای زیر میباشد :
نسبت به مراجع، متمرکز، مشاهده گر، همدل و مسئول میماند.
در طی فرایند کوچینگ، کنجکاوی خود را نشان میدهد.
احساسات شخصیاش را مدیریت میکند تا حواسش نزد مراجع باشد.
در کار کردن با احساسات قوی مراجع در طی فرایند کوچینگ، توانمندی خود را نشان میدهد.
در فضایی مملو از نادانسته ها به راحتی کار میکند.
فضایی برای سکوت، مکث یا تأمل، میسازد یا فراهم میکند.
به دور از مبحث کوچینگ و با در نظر گرفتن اینکه یک کوچ همواره در حال یادگیری است، باهم سَری به کتاب ” حضور ” از “اِمی کادی” بزنیم. موارد و تعریف های متفاوتی از واژه “حضور” در این کتاب قید شده است، شاید برای شما هم جالب و کاربردی باشد.
دست از نصیحت کردن بردارید؛ وقت گوش دادن است.
برای داشتن حضور، گوش کردن الزامی است. گوش کردن واقعی تنها در صورتی به وجود میآید که صادقانه میل به درک آنچه میشنوید، داشته باشید. مدیریت این کار آسان نیست زیرا لازمه این کار، داشتن قضاوتی به دور از تعصب و غرضورزی است؛ حتی زمانی که ناامید، وحشتزده، کمتحمل یا خسته هستد و یا حتی نگران چیزی هستید که قرار است بشنوید (زیرا فکر میکنیم آن را میدانیم و یا اصلا از آن اطلاعی نداریم). باید به طرف مقابل فرصت و احساس امنیت لازم را بدهیم تا روراست باشد. همچنین نباید در زمان گوش دادن، حالتی تدافعی به خود بگیریم. حتی لازم است برخی از ما بر ترس از حضورمان نیز غلبه کنیم؛ ترس از فرصت.
هنکامی که دست از صحبت و نصیحت کردن بر میدارید و گوش میکنید این اتفاقات رخ میدهند :
دیگران میتوانند به شما اعتماد کنند.
اطلاعات مفیدی کسب میکنید.
برای طرف مقابل به عنوان یک انسان ارزش قائل میشوید و حتی میتوانید او را به چشم همپیمان خود ببینید.
راه حلهایی ارائه میدهید که دیگران علاقمند به پذیرش و حتی اجرای آن هستند.
هنگامی که افراد احساس کنند حرفشان شنیده شده است، میل بیشتری به شنیدن حرف های دیگران دارند.
“حضور” در محیط کاری
طبق تحقیقات که در مورد حضور در محیطهای کاری انجام شد، چهار بُعد مهم را چنین معرفی میکنند : فرد باید آگاه، دارای روابط مناسب، همراه و متمرکز باشد. این ابعاد در کنار یکدیگر به طور کامل واژه زنده را تعریف میکنند؛ ویژگی که برای ایفای نقششان در محیط کار نیاز دارند. نتیجه، ارائه ایدههای نو و مشارکت در انجام کارها، پذیرش نظرات دیگران و همدردی، رشد و یادگیری است.
و این مطلب رو با این جمله از کتاب به پایان برسانیم :
حضور یعنی به معنای این است که در یک زمان همهی حواس شما بر سر یک موضوع توافق داشته باشند.
